Waar begint jouw verhaal?
De dag voor kerstavond belandde ik ineens op de afdeling cardiologie in het ziekenhuis. Ik was namelijk de dag ervoor ’s nachts wakker geworden en ik kon geen adem krijgen. Uiteindelijk kwam dit weer goed, dus ging ik niet meteen naar de spoedeisende hulp. Wel ging ik de dag erna naar de huisarts, die zei dat het verstandig was even een hartfilmpje te laten maken. Toen moest ik tijdens kerst ineens in het ziekenhuis verblijven. Gedeeltelijk had de hartritmestoornis te maken met genen, maar een groot deel had ook te maken met mijn overgewicht.
Wat heftig, en toen?
Ze vroegen mij of ik ervoor openstond mij aan te melden bij het Obesitascentrum van het ziekenhuis, daar ben ik toen geweest. Ze stelden mij daar de vraag of ik een maagverkleining wilde, maar dat wilde ik liever niet. Toen zeiden ze dat afvalmedicatie een mogelijkheid was, maar daarvoor moest ik wel eerst een GLi-traject volgen. Dat vond ik een goed idee.
Wat maakt dat je ineens in actie kwam?
Ik had eerder eigenlijk geen medische klachten en ik was best oké met mijn overgewicht. Door de schrik van dit heftige moment, besloot ik toch om mijn overgewicht serieuzer te gaan nemen. Ik was pas 40 en lag tijdens kerst op de afdeling Cardiologie tussen de bejaarden, toen dacht ik: “misschien moet ik hier toch eens naar kijken, het kan in ieder geval geen kwaad.”
Je kwam bij je leefstijlcoach, en toen?
Ze vertelde me hoe het hele proces in zijn werk ging en dat ik haar 7 keer zou zien het eerste jaar. Ik kreeg ook een afspraak bij hun diëtist en hun fysiotherapeut. Toen gingen we samen onderzoeken naar hoe ik mijn huidige levensstijl kon aanpassen naar een gezondere levensstijl. De coach was, en is, heel ondersteunend en luistert ook echt.
Wat ben je gaan doen?
Ik sprak met de diëtist over mijn eetgewoonten. Die waren eigenlijk niet heel erg verkeerd. Ik wist best wat ik at en hoeveel. Ik at bijvoorbeeld niet véél te veel of héél veel suiker en vet. Dat maakte het best lastig, ik kon niet zeggen: “O, ik eet elke dag cake, daar stop ik gewoon mee en klaar.” Dus keken we naar iets gezondere opties, meer eiwitten en toch minder grote porties. Zo dronk ik veel vruchtensap, wat eigenlijk gewoon hetzelfde is als frisdrank, dus daar ben ik toen vanaf gebleven. Daarnaast speelde er hormonaal ook veel mee, wat afvallen best lastig maakte.
En beweging?
Ik nam me lang voor om meer te gaan bewegen, maar het kwam er eigenlijk nooit van. Ik heb ook nog eens een zittend beroep en werk vanuit huis, dus ik bewoog echt erg weinig. Tot begin dit jaar. Ik ben gaan wandelen en niet zo een beetje ook! Ik voelde me lang best somber, ik had last van depressie en zat veel op de bank. Toen klikte er opeens wat. Ik had het gevoel dat het niet veel erger kon dan dit. Ik bedacht me dat ik net zo goed kon gaan wandelen én me rot te voelen. Dus dat ben ik gaan doen. Ik ben 1,5 uur gaan lopen en ging voor de 10.000 stappen. Ik ben er sindsdien niet meer mee gestopt. En toen… begon ik heel snel en veel af te vallen. Het traject hielp hierin heel erg, want ik wou mijn coach niet teleurstellen. Ik wilde haar graag laten zien dat ik het kon.
Heeft dit je mentaal nog wat opgeleverd?
Het Gli-traject en mijn eigen leefstijlaanpassingen zijn geen wondermiddel, maar ik voel me wel een stuk beter. Ik ben inmiddels zoveel afgevallen dat steeds meer mensen het merken. En dat geeft me best een goed gevoel. Ik doe het ook nog eens zonder afvalmedicatie. Ik kijk stiekem best uit naar de shock momenten als ik mensen na een lange tijd weer zie en ze zeggen “holy shit, wat is er met jou gebeurd?”. Ik weet ook dat ik een heel leuk persoon ben zonder mijn lichaam, maar het blijft leuk.
Hoe voel je je nu?
Ik voel me goed, ik ben benieuwd hoe de komende maanden gaan uitpakken. Ik ben nog goed bezig. Ik ben wel veel geld kwijt aan nieuwe kleding haha. Dat is ook leuk hoor, ik ben helemaal geen fan van shoppen, maar ik kan nu eindelijk op de ‘normale’ afdeling kijken. Ik ben geen mode-expert, maar kleding voor mensen met overgewicht, is vaak niet heel mooi.
Zou je nog iets willen meegeven aan lezers die ook overwegen mee te doen aan de GLi?
De meeste mensen in je omgeving weten vaak niet waar je allemaal tegenaan loopt met overgewicht. Het is zo fijn dat je met iemand kan praten die je niet veroordeelt en verstand heeft van bepaalde dingen. Daarnaast wil ik zeggen dat ik echt niet elke dag met heel veel zin 2 uur ga wandelen. Soms ga ik met veel tegenzin de deur uit, maar ik ben nog nooit met spijt teruggekomen. Dus mijn advies is: lekker proberen!